Stuitligging: Draaien van de baby (versie) of een keizersnede?
Een stuitligging rond de 36 weken zwangerschap: wat nu? Je bent al bijna zover, de luiertaart is besteld en het babykamertje is af.
En dan hoor je dat je kindje in de verkeerde houding ligt. Even slikken. Gaat het vanzelf draaien? Kun je het helpen?
Of wacht er een keizersnede? Geen zorgen, we nemen je stap voor stap mee door de opties, zodat je weet wat je te wachten staat.
Wat is een stuitligging?
Een stuitligging betekent dat je baby in de baarmoeder niet met het hoofdje naar beneden ligt, maar met de billen of voetjes. Rond de 36 weken is de ligging bepalend voor hoe je kunt bevallen.
Volkomen stuitligging
Er bestaan een paar verschillende varianten. Bij een volkomen stuitligging zit je kindje in de baarmoeder met de billen naar beneden en de beentjes gestrekt, net alsof het in de kleermakerszit zit.
Onvolkomen stuitligging
Het kontje komt als eerste naar beneden. Hier zit je baby met de billen naar beneden, maar zijn de beentjes opgetrokken, zodat de voetjes vlak naast het kontje of de billen zitten. Een onvolkomen stuitligging is de meest voorkomende stuitpositie. Bij een half onvolkomen stuitligging (of voetligging) liggen de beentjes gestrekt naar beneden, met de voetjes als het eerstgeboren lichaamsdeel.
Half onvolkomen stuitligging
Het draaien van de baby (uitwendige versie)
Als je baby rond de 36 weken nog in stuit ligt, bespreekt je verloskundige of gynaecoloog de opties.
Hoe werkt een versie?
Eén daarvan is het uitwendig draaien van de baby. Dit is een behandeling waarbij de arts of verloskundige van buitenaf probeert je baby in de juiste, hoofdligging te draaien.
De behandeling vindt meestal plaats vanaf 36 weken zwangerschap. Je ligt op een behandeltafel en de arts voelt eerst goed waar het hoofdje en de billen van je baby zitten. Vervolgens probeert hij of zij van buitenaf, met een soort draaiende beweging op je buik, de baby voorzichtig te draaien. Dit voelt een beetje als een stevige, diepe massage.
Wanneer wordt een versie gedaan?
Een uitwendige versie wordt meestal gedaan als je kindje na 36 weken nog in stuit ligt en er verder geen reden is om aan te nemen dat het niet veilig is.
De behandeling gebeurt op de verloskamers, zodat ze meteen kunnen monitoren hoe het met de baby gaat.
Slagingskans en risico's van een versie
Het is logisch dat je je afvraagt: werkt dit wel? En is het veilig?
De meeste vrouwen die een versie overwegen, vragen zich af of het pijn doet. Wees gerust: het is even intensief, maar het hoeft niet extreem pijnlijk te zijn. De meeste vrouwen ervaren het als druk en spanning op de buik.
De slagingskans van een uitwendige versie hangt af van verschillende factoren, zoals het aantal zwangerschappen en hoe het kindje ligt.
Als het lukt, is de kans dat je baby weer teruggaat naar de stuitligging klein. De verloskundige of gynaecoloog kan je een inschatting geven die voor jouw situatie geldt. De risico's van een uitwendige versie zijn klein, maar ze zijn er wel. De belangrijkste is dat de navelstreng in de knel raakt of dat de placenta loslaat.
Dit gebeurt gelukkig zelden. Tijdens de behandeling word je continu in de gaten gehouden, zodat er meteen gehandeld kan worden als er iets aan de hand is.
Bevallen in stuitligging: Natuurlijk of keizersnede?
Als het draaien niet lukt, of als je kiest voor geen versie, dan sta je voor een nieuwe keuze: een natuurlijke stuitbevalling of een geplande keizersnede.
Natuurlijke stuitbevalling
Beide opties zijn bespreekbaar en hangen af van je persoonlijke situatie. Een stuitbevalling kan soms vaginaal.
Dit kan als je kindje in een volkomen stuitligging ligt, je een goede bekkenspiegel hebt en je kindje niet te groot is. Een stuitbevalling duurt vaak langer en de ontsluitingsfase verloopt anders. Of je nu thuis of in het ziekenhuis bevalt, je zult bij een stuitligging waarschijnlijk in het ziekenhuis zijn, met een verloskundige en een gynaecoloog erbij. De gynaecoloog is er om, mocht het nodig zijn, meteen over te gaan tot een keizersnede.
Geplande keizersnede
Een geplande keizersnede is een operatie waarbij je ruim van tevoren weet wanneer je kindje geboren wordt.
Je ligt dan op je rug en krijgt een ruggenprik of algehele narcose. De gynaecoloog maakt een snede in je buik en baarmoeder om je baby eruit te halen. Een keizersnede is een grotere operatie dan een vaginale bevalling. Je herstel duurt langer.
Hoe maak je de keuze tussen versie en keizersnede?
De keuze voelt groot, maar je staat er niet alleen voor. Het begint met een goed gesprek met je verloskundige of gynaecoloog.
Zij kunnen je precies vertellen wat in jouw situatie de beste opties zijn, of wat je kunt verwachten bij een bevalling met een vacuümpomp.
Vraag alles wat je wilt weten. Schrijf je vragen van tevoren op, zodat je ze niet vergeet. Een uitwendige versie is een optie die je kunt proberen.
Lukt het draaien, dan is de kans groot dat je alsnog vaginaal kunt bevallen. Lukt het niet, of kies je ervoor om het niet te proberen, dan is een geplande keizersnede een veilige en rustige optie voor jullie allebei.
Denk na wat voor jou belangrijk is. Wil je alles op alles zetten om vaginaal te bevallen? Dan is een versie een logische stap. Geeft het je juist een rustig gevoel om te weten wanneer je kindje komt, en wil je geen risico’s lopen met draaien?
Dan is een geplande keizersnede een goed plan. Bespreek je wensen en gevoelens openlijk, zodat jullie samen tot een goed bevalplan komen.